கேரளாவிலிருந்து ஒரு ஏழை தந்தையும் அவரது மகள் பினுவும் தங்களது நகைகளை விற்று, மகளின் கல்லீரல் மாற்று அறுவை சிகிச்சைக்காக சென்னைக்கு ரயிலில் வருகிறார்கள். ஆனால், வழியில் அவர்கள் கொண்டு வந்த 60 சவரன் நகைகள் திருடப்படுகின்றன. அவர்கள் காவல்துறையில் புகார் அளித்த பிறகு, 45 சவரன் நகைகள் மட்டுமே மீட்கப்படுகின்றன. அந்த நகைகளை திரும்பப் பெற நீதிமன்றத்தை அணுகுமாறு போலீஸ் கூறுகிறது.
அங்கு, நீதிமன்றத்தையே தனது ஊழல் பிடியில் வைத்திருக்கும் பேபி கண்ணன் (ஆர்.ஜே. பாலாஜி) என்ற வழக்கறிஞரை அவர்கள் உதவிக்கு நாடுகிறார்கள். ஆனால், பேபி கண்ணன் அவர்களுக்கு உதவாமல், பணத்திற்காக வழக்கை இழுத்தடித்து அவர்களை ஏமாற்றுகிறார்.
நீதிமன்றத்தின் இந்த அநீதியையும் ஊழலையும் கண்டு மனமுடைந்த அந்த தந்தை, தங்களின் காவல் தெய்வமான ‘வேட்டை கருப்பு’சாமியிடம் அழுது முறையிடுகிறார். மக்களின் துயர் துடைக்க, அந்த கருப்புசாமி தெய்வமே மனித உருவம் எடுத்து, சரவணன் (சூர்யா) என்ற பெயரில் புதிய வழக்கறிஞராக நீதிமன்றத்திற்குள் நுழைகிறார். அங்கு சக வழக்கறிஞரான பிரீத்தியின் (திரிஷா) உதவியுடன் அநீதிக்கு எதிராக சட்டப்படியும், தனது தெய்வீக சக்தியைக் கொண்டும் போராடுகிறார்.
இறுதியில், பேபி கண்ணனின் சதிவலைகளை உடைத்து, திருடப்பட்ட நகைகளை சரவணன் மீட்டாரா? அநீதி வென்றதா? என்பதே ‘கருப்பு’ படத்தின் விறுவிறுப்பான கதையாகும்.
சூர்யாவின் திரைப்பயணத்தில், ரசிகர்கள் சூர்யாவிடம் எதிர்பார்த்த அந்த பழைய ‘மாஸ்’ மற்றும் ‘கிளாஸ்’ இரண்டும் கலந்த கலவையாக இதில் வந்துள்ளார். இருவேறு பரிமாணங்கள்: சூர்யா இதில் மனிதனாகவும் (சரவணன்), அதே சமயம் ‘கருப்புசாமி’ என்ற தெய்வத்தின் மனித வடிவமாகவும் மிரட்டியுள்ளார். சூர்யாவின் பழைய ஹிட் படங்களின் ரெஃபரன்ஸ்கள் மற்றும் கெட்டப்புகள் ஆங்காங்கே பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது ரசிகர்களுக்குப் பெரிய விருந்து. இடைவேளைக் காட்சியிலும் கிளைமாக்ஸிலும் சாமி ஆடும் காட்சிகளில் சூர்யா தன் கண்களாலும், உடல் மொழியாலும் காட்டிய உக்கிரம் தியேட்டரில் விசில் பறக்க வைக்கிறது.
‘மூக்குத்தி அம்மன்’ படத்தில் பாசிட்டிவ் ரோலில் நடித்த ஆர்.ஜே. பாலாஜி, இதில் முற்றிலும் மாறுபட்டு ‘பேபி கண்ணன்’ என்ற பேராசை பிடித்த, ஏழை மக்களைச் சுரண்டும் நெகட்டிவ் வழக்கறிஞராக நடித்துள்ளார். இயக்குனராக: நீதிமன்றத்தில் நடக்கும் ஊழல்களையும், கால தாமதத்தையும் ஃபேன்டஸி கலந்த கமர்ஷியல் கதையாக மாற்றியதில் ஜெயித்திருக்கிறார். சூர்யாவின் அசாத்திய நடிப்புக்கு முன்னால், ஆர்.ஜே. பாலாஜியின் வில்லத்தனம் சற்று பலவீனமாகத் தெரிகிறது.
‘ஆயுத எழுத்து’ படத்திற்குப் பிறகு நீண்ட வருடங்கள் கழித்து சூர்யா – த்ரிஷா கூட்டணி இணைந்துள்ளது. இதில் மிகச் சிறந்த விஷயம் என்னவென்றால், இவர்களுக்குள் எந்த ஒரு கட்டாயக் காதல் காட்சியோ அல்லது டூயட் பாடல்களோ வைக்கப்படவில்லை. துரதிர்ஷ்டவசமாக இரண்டாம் பாதியில் இவருக்கான முக்கியத்துவம் குறைந்து சற்று ஏமாற்றம்..
லஞ்சம் வாங்கும் மெஜிஸ்ட்ரேட் பாத்திரத்தில் நட்டி மிக எதார்த்தமான, குரூரமான நடிப்பை வெளிப்படுத்தியுள்ளார்.
மலையாள நடிகர் இந்திரன்ஸ்: தன் மகளின் லிவர் ஆபரேஷனுக்காக நீதிமன்றப் படியேறித் தவிக்கும் அந்த ஏழைத் தந்தையாக, ஒட்டுமொத்தப் படத்தின் எமோஷனல் வெயிட்டையும் தாங்கி நின்று கலங்க வைக்கிறார்.
படத்தின் மிகப்பெரிய பலம் ஜி.கே. விஷ்ணுவின் கேமரா. சென்னையின் ‘செவன் வெல்ஸ்’ பகுதியின் எதார்த்தமான வாழ்வியலையும், நீதிமன்றத்தின் இறுக்கமான சூழலையும் மிக நேர்த்தியாகப் படம் பிடித்துள்ளார். ஸ்லோ-மோஷன் காட்சிகளும், சிவப்பு நிற டோன்களும் தியேட்டரில் மாஸ் எஃபெக்ட்டை அள்ளுகின்றன.
அடி ஓடி கணேசா’ மற்றும் சுயாதீன இசையில் கலக்கிய சாய் அபியங்கர், இப்படத்தின் மூலம் கமர்ஷியல் சினிமாவுக்குள் நுழைந்துள்ளார். பின்னணி இசை குறிப்பாக இடைவேளைக் காட்சியிலும், ‘ராத்து ராசன்’ டிராக்கிலும் திரையரங்கை அதிர வைக்கிறது. கமர்ஷியல் படத்திற்கு எந்தளவுக்கு இசை தூணாக இருக்க வேண்டுமோ, அதை மிகச் சரியாகச் செய்துள்ளார். ஆனால், சில எமோஷனல் காட்சிகளில் சத்தத்தைக் குறைத்திருக்கலாம்.
‘கருப்பு’ என்பது 90களின் ‘அம்மன்’ படங்களின் மாடர்ன் மற்றும் மாஸ் வெர்ஷன். பார்வையாளனை எமோஷனலாக இணைக்கும் திரைக்கதை இன்னும் கொஞ்சம் அழுத்தமாக இருந்திருக்கலாம். இருப்பினும், கிளைமாக்ஸ் காட்சி தரும் தாக்கம் அந்தச் சிறு குறைகளை மறக்கடிக்கச் செய்கிறது. லாஜிக் ஓட்டைகளும், இரண்டாம் பாதியின் தடுமாற்றங்களும் இருந்தாலும், சூர்யாவின் அசாத்திய உழைப்பும், ‘ஆர்.ஜே. பாலாஜி – சாய் அபயங்கர் – ஜி.கே. விஷ்ணு’ கூட்டணியின் தொழில்நுட்ப பலமும் சேர்ந்து, குடும்பங்களோடு தியேட்டரில் பார்க்கக்கூடிய ஒரு நல்ல கமர்ஷியல் எண்டர்டெய்னராக இதை மாற்றியுள்ளது..